با عجیب ترین و جالب ترین قمرهای منظومه شمسی آشنا شوید

خرید بلیط هواپیما از سافامارکت

اجرام کوچک آسمانی که به عنوان ماهواره های طبیعی به دور سیارات می چرخند بسیار جالب و گاه مرموز هستند. این اجرام که با نام ماه یا ماه شناخته می شوند، در مدار خاصی به دور سیاره خود می چرخند و از نظر تعداد می توانند متفاوت باشند. برخی از سیارات منظومه شمسی، مانند عطارد و زهره، قمر ندارند، در حالی که برخی دیگر تعداد زیادی قمر در اطراف خود دارند. مانند چرخش مشتری به دور ۷۹ قمر!

با این مقدمه کوتاه می خواهیم شما را با 10 مورد از عجیب ترین و جالب ترین قمرهای منظومه شمسی آشنا کنیم. پس به ما بپیوندید

10- فوبوس

فوبوس

فوبوس یک قمر نامنظم است که به دور مریخ می چرخد ​​و شکل کروی دارد. شکل مدار این ماه به اندازه نامش عجیب است. این ماه به نام پسر آرس، یکی از خدایان یونان باستان، به قدری نزدیک به سیاره خود می چرخد ​​که می تواند سه بار در روز به دور آن بچرخد. اگرچه فوبوس مانند یک تکه سنگ معمولی به نظر می رسد، اما چیزی که آن را جالب می کند سرنوشتی است که در انتظار آن است. این قمر هر صد سال 1.8 متر به مریخ نزدیکتر می شود و به این ترتیب سرنوشت فاجعه باری خواهد داشت.

9- کالیستو

کالیستو

کالیستو با قطر 4821 کیلومتر، دومین قمر بزرگ مشتری و سومین قمر بزرگ منظومه شمسی است. این سیاره که توسط گالیله در سال 1610 کشف شد، هر 16.7 روز یک بار به دور مشتری می چرخد. این قمر به دلیل قطر زیادش می توانست به خودی خود یک سیاره باشد اما سرنوشتش به گونه ای بود که به دور مشتری می چرخد! نکته جالب دیگر در مورد کالیستو قدمت آن است. این قمر یکی از قدیمی ترین اجرام منظومه شمسی است و نزدیک به 4 میلیارد سال قدمت دارد.

  Honor Watch GS3 معرفی شد; ساعت هوشمند با طراحی ساده اما شیک

8- نیرید

نیر

Nerid نام قمر نپتون است و جالب است بدانید که 360 روز زمینی طول می کشد تا سیاره شما یک بار بچرخد! مدار ماه به گونه ای است که فاصله آن از نپتون در کمترین حالت به 841100 کیلومتر و در بالاترین حالت به 5980200 کیلومتر می رسد. شکل عجیب مدار Nereid اخترشناسان را به این باور رسانده است که ماه زمانی از کمربند کویپر جدا شد و شروع به چرخش به دور سیاره کرد (کمربند کویپر ناحیه ای خارج از نپتون است).

7- تیتانیوم

تیتان

تیتان دومین ماهواره بزرگ منظومه شمسی است و جو آن چنان متراکم و متراکم است که هسته جامد آن توسط ابرهای نیتروژن و متان پوشیده شده است. پرتوهای فرابنفش خورشید باعث واکنش بین گازها برای تولید مولکول های آلی می شود. فضاپیمای کاسینی دریاچه ها و رودخانه هایی را بر روی تیتان کشف کرده است که از اتان و متان تشکیل شده اند. معلوم می شود که این رودخانه ها به شکل باران و از ابرهای نارنجی روی ماه سرچشمه می گیرند.

6- یاپتوس

جاپتوس

یاپتوس سومین قمر بزرگ زحل است و در سال 1671 توسط فضاپیمای کاسینی کشف شد. قطر این قمر حدود 1500 کیلومتر است و گردش کامل آن به دور سیاره خود حدود 79 روز طول می کشد. ماه بیشتر به دلیل سطح دو قسمتی اش شناخته می شود که نیمی از آن روشن و نیمی دیگر تاریک به نظر می رسد. بر خلاف هر جسم دیگری در منظومه شمسی، نیمی از سطح Iaptus ده برابر تیره تر از نیمه دیگر است! اگرچه برخی این ویژگی عجیب را پیامی از موجودات بیگانه هوشمند می دانند، اما واضح است که دانشمندان چنین شایعاتی را نمی پذیرند.

  اپل دوربین تله فوتو جدید را به آیفون 15 اضافه می کند؟!

5- میماس

میماس

میماس یکی از قمرهای زحل و کوچکترین جرم شناخته شده در منظومه شمسی است که شکل کروی دارد. ممکن است در نگاه اول میماس شوکه شوید یا حتی بترسید! زیرا شکل این ماه بسیار شبیه به یک ایستگاه فضایی خیالی است. دلیل این شکل یک دهانه بزرگ است که در اثر برخورد اجرام آسمانی به سطح آن ایجاد شده است. قطر این چاله 130 کیلومتر و عمق آن 5 کیلومتر است. این دهانه به نام کاشف، آقای ویلیام هرشل، که آن را در سال 1789 کشف کرد، نامگذاری شده است. شیئی که دهانه را ایجاد کرده بود در حین برخورد تقریباً به طور کامل فرو ریخت، اما میماس به طور معجزه آسایی از این رویداد فاجعه بار جان سالم به در برد.

4- انسلادوس

انسلادوس

انسلادوس یکی از درخشان ترین اجرام منظومه شمسی به دلیل ساختار آب یخی است که تقریباً به طور کامل 100٪ نور خورشید را منعکس می کند. از نظر علمی، این ماه به عنوان یکی از بهترین مکان ها برای زندگی در منظومه شمسی توصیف شده است و امیدوار کننده ترین شرایط زندگی در خارج از سیاره ما را دارد.

در سال 2005، کاسینی چیزی قابل توجه در مورد ماه کشف کرد، یخچال های طبیعی مرموز انسلادوس. اگرچه منشأ چنین پدیده ای هنوز مشخص نیست، اما به احتمال زیاد این فوران ها ریشه در حضور لایه ای از آب مایع در زیر سطح یخی انسلادوس دارند.

3- اطلس

نقشه اطلس

اطلس یکی دیگر از قمرهای زحل است که به شکل بشقاب پرنده است که آن را از سایر قمرها و سیارات منظومه شمسی متمایز می کند. شعاع ماه به طور متوسط ​​15 کیلومتر است و هر 14.4 ساعت یک بار به دور زحل می چرخد. این ماه در سال 1980 با کمک تصاویری که توسط وویجر 1 از زحل گرفته شد، کشف شد.

  واتس اپ توانایی فوروارد پیام ها را محدود می کند!

2- شارون

رارون

کارون بزرگترین و نزدیکترین قمر به پلوتون است که در سال 1978 کشف شد. اگر به دور پلوتون نمی چرخید، فقط می توانست یک سیاره کوتوله باشد. در واقع کارون به قدری بزرگ است که گاهی به همراه پلوتون به آن سیاره کوتوله دوگانه نیز می گویند.

1- داکتیل

داکتیل

این قمر که توسط فضاپیمای گالیله در سال 1995 کشف شد، کمتر از یک مایل قطر دارد و به دور سیارک آیدا، یک سیارک کرونر در کمربند بین مریخ و مشتری، می چرخد. تا قبل از کشف این کانال، دانشمندان هیچ مدرکی مبنی بر اینکه سیارک ها می توانند قمر داشته باشند نداشتند، اما بعداً 24 قمر دیگر را پیدا کردند که به دور سیارک ها می چرخیدند.

دیدگاهتان را بنویسید